Een diep verlangen..

Een diep verlangen..

baby-mickey

 

Gister keek ik samen met Anja naar de documentaire ‘Gay Babyboom’. Dit is een documentaire van Pim Mookhoek over het waarmaken van de kinderwens onder gays. Deze was dus gisteren,  12 januari om 21:00 uur, te zien bij BNN op NPO 3.

Een mooie documentaire over de wens van twee vrouwen om samen een kindje te krijgen. Het was zeer indrukwekkend en ook heel herkenbaar voor mij. Dit onderwerp is bij mij en Anja ook al vaker ter sprake gekomen en eigenlijk weten we allebei dat we een kinderwens hebben.

Bij mij is deze kinderwens er al jaren, en echt heel vurig, aanwezig. Nu ik ouder word, en er steeds meer mensen in mijn omgeving zwanger raken, houdt het mij ook steeds meer bezig. Ik heb een hele grote wens om een kindje te krijgen, maar voordat ik Anja leerde kennen durfde ik deze wens eigenlijk nooit hardop uit te spreken.

Bij mij gaat het gevoel zelfs zo ver dat ik eigenlijk een beetje jaloers wordt als ik weer een aankondiging van een zwangerschap op Facebook voorbij zie komen en ook krijg ik elke keer een beetje pijn in mijn buik. Het is niet dat ik het andere mensen niet gun, absoluut niet!, maar ik wil zelf zó graag. De grote vraag is kan het wel? En wat als het nooit zal lukken?

Tijdens onze gesprekken is naar voren gekomen dat Anja niet zo’n heftige drang heeft om de drager van ons kindje te zijn. Zij heeft niet die vurige wens om een zwangerschap zélf te ervaren. Bij mij is die vurige wens er wel. Wat zou ik graag een kindje willen dragen, en een zwangerschap en alles wat daar bij komt, zelf willen ervaren.

Ik heb zoveel vragen, zoveel onzekerheden. Mijn spierziekte is erfelijk, maar hoe het precies zit weet niemand. Wil ik dat risico nemen? Wil en kán ik een kindje deze spierziekte aandoen? Kan ik een kindje alle liefde, aandacht en veiligheid geven die het nodig heeft? Hoe kan ik de zorg voor een kleine combineren met alle zorg die ik zelf nodig heb? En dan heb ik nog de vragen over mijn eigen gezondheid. Kan mijn lichaam dit aan? Wat heeft het voor gevolgen op lichamelijk vlak? Ga ik dan nog verder achteruit?

Natuurlijk zijn er diverse scenario’s mogelijk en we hebben er ook al een heleboel laten passeren, maar wat de beste oplossing is in onze situatie weten we nog niet. De meeste mensen die dit lezen zullen waarschijnlijk denken, dan wordt Anja toch zwanger? Dan is de kans het grootste dat alles goed gaat. Ik kan en wil het idee van zélf zwanger zijn nog helemaal niet loslaten. Eigenwijs misschien, maar zo lang ik geen nee heb gehoord en er misschien mogelijkheden zijn die ikzelf niet zie, hou ik mij vast aan mijn wens.

Tegelijkertijd vind ik het doodeng om naar een arts te gaan en onze vragen voor te leggen. Angst voor een negatieve reacties is groot, en de kans dat mijn wens nooit uit zal komen… Het idee vind ik al hartverscheurend.

We hebben besloten om een en ander voor onszelf uit te gaan zoeken. We hebben behoefte aan een antwoord op onze vragen en dan kunnen we hopelijk een realistisch toekomstbeeld voor onszelf vormen. Super spannend..!

Advertenties

4 gedachtes over “Een diep verlangen..

  1. Zoals je weet heb ik zelf ook een erfelijke spierziekte. Door middel van een vlokkentest kun je verl uitsluiten mochten jullie vragen hebben kunnen jullie altijd een pb sturen
    Wendy Honcoop

    Like

  2. Lieve Zoë,
    Wat herkenbaar dit en mooi verwoord! Aangezien mijn vader Alzheimer heeft en er nog meer aandoeningen zijn in de familie, vind ik het ook allemaal heel spannend om zwanger te worden. Dit is ook 1 van mijn diepste wensen en ik hoop dat dit er heel snel zal aankomen… Ook ík moet af en toe een traantje laten als ik weer een aankondiging zie… Take care wijffie en succes met alles!

    Like

  3. Wat herkenbaar! Vooral het stukje over het de ander gunnen, maar eigenlijk zelf zwanger willen zijn. In mijn situatie vind ik het onverantwoord om een kind te ‘hebben’. Ik heb genoeg zorgen over mezelf en ik kan het fysiek geen veiligheid bieden. Dus ik zit, al heel lang, in het acceptatieproces. Het is soms behoorlijk heftig en confronterend, maar ooit kom ik hier uit! En Zoë, ik weet, dat als blijkt dat het niet kan, dat jij dit proces ook aan kan! Ik wens jullie heel veel wijsheid toe met deze zeer moeilijke keuze/beslissing. Mocht jij en/of Anja erover willen praten: ik sta voor jullie klaar!

    Like

  4. Beste Zoë,

    Je vraagt je af of je een kindje jouw speirziekte moet toewensen. Mijn antwoord is bikkelhard. Nee. Zelf heb ik een metabole speirziekte. Ik wist het niet toen ik zwanger werd. Het gevolg, twee zieke kinderen waarvan 1 in 2002 overleed. Dit leed had voorkomen kunnen worden. Naast de moeizame zwangerschappen, vroeggeboortes etc moet je het een kindje niet aandoen.

    Wij hebben zodra het helder was dat het bij mij wegkwam ook onmiddelijk besloten om me te laten steriliseren.

    Bezint eer ge begint.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s